Bohem Bir Rapsodi Eşliğinde Hatıralar Geçidi…

Selamlar,

Biyografik filmler her zaman tehlikelidir. Hele sıradan bir hayat yaşamamış kimine göre aykırı diyebileceğimiz kişilerin hayatlarını filme almak iki ucu keskin bıçak gibidir. Hayranlar ne der, eğer ilgili kişi ölmüşse ölünün arkasından konuşulur mu gibi bir çok endişe yapımcıların ve yönetmenlerin kafasında dolaşır. Fazla otosansür uygulanırsa filmin çekiciliği kalmaz, olanlar olduğu gibi aktarılırsa da yaratılacak sansasyon filmin başarı potansiyelinin önüne geçebilir. Filminizin konu aldığı kişi Rock müziğin seyrini değiştiren başarılı bir grubun eşcinsel solisti ise oldukça tehlikeli sularda yüzüyorsunuz demektir.

Filmin başlığından da anlaşılacağı üzere film 1970’de kurulmuş Queen grubunun çerçevesinde Zanzibar kökenli Farrokh Bulsara’nın Smile adlı gruba solistlerinin ayrılması ile başlayıp Farrokh’un Freddie Mercury, Smile’ın da Queen’in zirve noktalarından biri olan 1985 Live Aid Konserine kadar olan zaman dilimini konu almakta. Burada Freddie Mercury’nin değişimini, karmaşalarını, ikilemlerini hastalanmasını ve huzura ermesini büyük bir heyecanla izliyoruz. İkilem Freddie Mercury’i anlatan en iyi kelime olduğunu düşünüyorum. Ailesi ile yaşadığı ikilem, aşık olduğu düşündüğü Mary ile yaşadığı ikilem, cinsel tercihi ile yaşadığı ikilem, grubu ile yaşadığı ikilem en sonunda da aramızdan ayıran hastalığı ile yaşadığı ikilem. Ancak enteresandır ki bu kadar çatışma halindeki kişi bahsettiğim tüm kavramlar ile zaman geçip olgunlaştıkça huzura eriyor ve kendisinin bir parçası olduklarını kabul ediyor. O kadar kavgalarına rağmen babasının öğretileri ile yaşıyor, Mary’i hayatının sonuna kadar yanında tutuyor, her ne kadar solist olmanın getirdiği starlık ile grup arkadaşları ile yaşadığı gerginliklerin ve fikir ayrılıklarının onu o yapan etmenlerden biri olduğunu kabul ediyor ve son olarak da eşcinselliğini hatta bu tercihi nedeni ile yaşadığı hastalığı kabul ediyor. Bu son kabulleniş ve hayata bakış açısı zaten dünyaya harika bir grup ve şarkılar bırakan Queen grubuna efsane bir organizasyon efsane bir performans da sağlıyor.

Sıkı bir Queen hayranı değilim. Ancak bir çok gürültülü rock grubundan ziyade Queen’i tercih ederim. Biraz daha disko dönemi şarkılarını (Another One Bites The Dust ve I Want To Break Free) ve daha yavaş ve anlamlı şarkılarını (Show Must Go On ve Those Are The Days of Our Lives) severim. Ancak bu filme kesinlikle kayıtsız kalamadığımı özellikle Live Aid konser sahnelerinde tüylerimin diken diken olduğunu söyleyebilirim.

Tabii buna neden olan üç etken var. Birincisi Freddie Mercury’i adeta yaşayan Rami Malek, yönetmen Bryan Singer ve filmin yapımında aktif olarak görev almış olan Queen üyeleri Brian May ve Roger Taylor. Rami Malek Freddie Mercury’i oynamamış adeta yaşamış. Olağan Şüpheliler ile çıkış yapan daha sonra özellikle X-Men filmleri ile başarısına başarı katan Bryan Singer filmi ile adeta bir zaman makinesi yaratmış. Son olarak ise Filmin yapımında anıları ve yorumları ile filme hava katmış Brian May ve Roger Taylor’a hiç bir şey için olmasa Sacha Baron Cohen gibi bir kütüğü Freddie Mercury’i oynamasına engel olduğu için teşekkür etmek lazım.

Film sinemada bir yabancı filme Türkiye’de oldukça başarı sağladığını da söylemeliyim. 576.938 kişi hiç de azımsanmayacak bir rakam değil. Tabii buna gençliklerini yad etmek isteyen 60-70 doğumluların payının oldukça büyük olduğunu görüyorum.

Ben filmi kesinlikle tavsiye ediyorum ancak filmi hobimde uzmanlaştığım sinema perspektifinden bakarak hakkında yazdım. Eğer film hakkında biraz daha müzik perspektifinden bir yorum isterseniz Kim 500 Milyar İster’e katılsam ve Queen hakkında bir soru gelse soru soracağım tek kişi olan Onur Andıç’ın görüşlerini sunduğu dinledinmi.com ‘daki yazısının linkini şuraya bırakarak huzurlarınızdan çekiliyorum.

Queen – Bohemian Rhapsody

Sevgiler,

EB